Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Λόγω ημέρας...




Εκεί που σκάψανε τα χέρια σου τη γη
και σπείρανε χωράφια
μ’ ενός χεριού τα δάχτυλα
στο τέλος καρπολόγησες.

...........................

Σήμερα σ’ ένα παράθυρο 
η σκέψη σου παραβγαίνει 
των εποχών το σεργιάνι.

Κι αφού τ’ άπληστα μάτια σου για μήνες
τον ίδιο πίνακα χορτάσουν,
στα πρώτα εαρινά καλέσματα
πάνω του νυχοπατάς.

Το μόχθο σου βιάζεσαι να κάνεις μοιρασιά
στα πέντε σου τα δάχτυλα
που η φύση εξαρχής σμίλεψε άνισα.