Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Έλα, κάθισε δίπλα μου...

 

Τα ευχαριστώ που σου χρωστώ
και ποτέ δε μου ζήτησες
-να ξέρεις-
Τα έχτισα μέσα μου προτού στα ξεστομίσω.

Θωράκισα όσα χτίσαμε στα γρήγορα,
να μας χαρίσω διάρκεια.

Άλλωστε στο μέτρημα
το χθες προσπεράσαμε.

Η καρδιά δε χτυπάει δυνατά στα πολλά.
Όσα ζητάει να πει και ν’ ακούσει 
σε δυο λέξεις πάντα χωράνε.

Σε ευχαριστώ,
Σε χρειάζομαι,
Σε αγαπάω…

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Λόγω ημέρας...




Εκεί που σκάψανε τα χέρια σου τη γη
και σπείρανε χωράφια
μ’ ενός χεριού τα δάχτυλα
στο τέλος καρπολόγησες.

...........................

Σήμερα σ’ ένα παράθυρο 
η σκέψη σου παραβγαίνει 
των εποχών το σεργιάνι.

Κι αφού τ’ άπληστα μάτια σου για μήνες
τον ίδιο πίνακα χορτάσουν,
στα πρώτα εαρινά καλέσματα
πάνω του νυχοπατάς.

Το μόχθο σου βιάζεσαι να κάνεις μοιρασιά
στα πέντε σου τα δάχτυλα
που η φύση εξαρχής σμίλεψε άνισα.

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Στη Σοφία...

              
                                                                                                 Στη Σοφία...

Στις παγωμένες χώρες του Βορρά
ακολούθησες το πεπρωμένο σου
και βρήκες τον έρωτα-συμπαραστάτη
στα δύσκολα που σου φύλαγε η κούνια σου.

Μικρή στης εκκλησιάς τα στασίδια
υπάκουες στου παπά τα παραγγέλματα·
σαν έψελνε «Σοφία Ορθή» στεκόσουν στα πόδια
που χρόνια μετά σε πρόδωσαν.

Μα είναι που ο Θεός
ρίχνει το βάρος σ' ώμους άλκιμους.
Σαν η δύναμη από τ' άκρα σου
να βρήκε διέξοδο στις πλάτες σου.

Μια ρόδα η ζωή, 
βρήκες όμως τρόπο
και ισορρόπησες...