Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Όταν θα είμαι μακριά...



Και έτσι πνιγμένος στην προσπάθεια
μου στέγνωσες με μιας την μοναξιά.

Αλλιώτικος ο έρωτάς σου,

απρόσιτος-
σου μοιάζει.

Μια χαραμάδα μ' άφησες

και τρύπωσα κρυφά.

Την ξέρεις την καρδιά μου 

-βιάζεται-
πάντα μιλά στις δύσκολες σιωπές, 
τις θωρυβώδεις.
Τρέχει να σβήσει την μόνιμη αμφιβολία.

Τα σ' αγαπώ να τα φωνάζεις 

πρώτα μέσα σου
να συνηθίσει στ' άκουσμα η καρδιά
και ύστερα να τα μοιράζεις.
Το αυτί ν' ακούει τελευταίο.

Και άμα τα χέρια μου λυγίζει ο εγωισμός

εσύ να τ' αναζητάς.

-να μου προσθέτεις λογική στο ζύγι

όταν γέρνει στο συναίσθημα-

Λίγο φεγγάρι παραπάνω

μόνο άφηνε
όταν οι σκέψεις σε πονάνε.
Κι αν στο πλάι σου απόψε δεν κοιμάμαι
τα μάτια μου για σένα ξενυχτούν.

Τα βλέφαρα αιχμαλώτισαν 

τη σκέψη σου και απόψε
και αν το κορμί στον ύπνο σου 
ντυθεί επαναστάτης,
ξέρει εκείνο καταφύγιο που θα βρει.