Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

"Κά-Ντο Πάν-Τα"

































.








Κίνησες in media res
μα νόημα δεν χάθηκε.
Το μέσα σου κι αν το 'κρυψες,
τα δάκρυα σε πρόδωσαν.
Και αν κάποιοι, κάποτε σε σένα τα 'ρίξαν,
συγχώρα τους· 
απ' τις σταγόνες σου δεν είχαν ακόμα βραχεί.

Να θυμηθείς να πάρεις
όσα σου στέρησε ο ουρανός  
-όλα τ' αστέρια στα πόδια σου ανήκουν-.
Του ήλιου δεν του χρωστάς,
τα βράδια εκείνα δεν τα 'ζησε.
Κρύψου στο τότε αν θες,
μην σε ξυπνήσει απότομα το σήμερα.

Πρώτη επαφή με μια αμφιβολία στα μάτια
σαν απ' αρχής να 'θελες 
το μυαλό σου να προδώσεις.
Mπερδεμένες σκέψεις και όνειρα στέγασες,
μα τ' αγαπημένο σου άγνωστο ακόμα.
Φύλα το. Μην ψάξεις να το βρεις,
στο ψέμα θα πέσεις.

Πάντα στο αλλού
μα στις Στιγμές, 
εσύ ο παρών.
Στα μάτια αταίριαστος, 
στην καρδιά αναγκαίος.
Τ' άκομψα γέλια προσπέρναγες,
χρόνο για τ' άσκοπα δεν είχες.

Τις χαμένες στιγμές 
θα κουβαλάω αιώνια.
Είχα κι αλλού ζωή 
και δεν μου συγχωρέθηκε.
Την καρδιά μου στα τέσσερα την έσπασα
και μοίρασα τα δέοντα.
Παράπονα δεν δέχομαι ποιος πήρε παραπάνω...