Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Καληνυχτα..






Παραδωμένος στις φλόγες, παλεύω να φυγαδεύσω τις στιγμές, να σβήσω το χθες, να προλάβω το σήμερα, να χειραγωγήσω τ’ αύριo
 το ιδρωμένο από τις τύψεις κορμί σου έσβησε τη λάβα αναπότρεπτα, το δικό μου ίσα με χθες ανέγγιχτο, σήμερα μέχρι τέλους καμένο
 η ανάσα σου δυναμώνει τη φλόγα
 τα δάκρυα δεν είναι αρκετά για να σβήσουν τ’ άσβεστο μίσος που στάχτη κατάντησε το όνειρο
 η δική σου φωτιά θα σιγοκαίει όλη νύχτα τις στιγμές μιας εύφλεκτης διαδρομής
 μα ευχήσου μόνο μην από τις στάχτες της μια ίδια αγάπη ξαναγεννηθεί
 απόψε εδώ μαζί με εκείνη ολότελα ας καώ, την ραγισμένη μου καρδιά να γλιτώσω.. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!!

4 σχόλια:

Νικόλας είπε...

Επίτελους μετά απο καιρό επέστρεψες. Μου άρεσε πολύ η ανάρτηση σου!!! Καταπληκτικές οι εικόνες,σι-γιου αράουντ

The Blue είπε...

Kαιρός ήταν.. άργησα πολύ..
ευχαριστώ για το σχόλιο, νόμιζα ότι κανείς δεν θα το δει..
CU around man..

σταυροδρόμι είπε...

πάντα ξεχωριστός και ευαίσθητος ο τρόπος που χρησιμοποιείς τις λέξεις στο λόγο σου...

αλλά μετά από τόσον καιρό απουσίας, διαφαίνεται πόνος και θλίψη...

νάσαι καλά! καλή δύναμη!

The Blue είπε...

@ σταυροδρόμι

Μετά από μήνες απουσίες επέστρεψα.. δεν είναι πόνος και θλίψη πηγαία.. απλά σκέψεις μπερδεμένες μια νύχτα με λίγο παραπάνω.. φεγγάρι!!

Καλή δύναμη και σε σας!!