Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Καληνυχτα..






Παραδωμένος στις φλόγες, παλεύω να φυγαδεύσω τις στιγμές, να σβήσω το χθες, να προλάβω το σήμερα, να χειραγωγήσω τ’ αύριo
 το ιδρωμένο από τις τύψεις κορμί σου έσβησε τη λάβα αναπότρεπτα, το δικό μου ίσα με χθες ανέγγιχτο, σήμερα μέχρι τέλους καμένο
 η ανάσα σου δυναμώνει τη φλόγα
 τα δάκρυα δεν είναι αρκετά για να σβήσουν τ’ άσβεστο μίσος που στάχτη κατάντησε το όνειρο
 η δική σου φωτιά θα σιγοκαίει όλη νύχτα τις στιγμές μιας εύφλεκτης διαδρομής
 μα ευχήσου μόνο μην από τις στάχτες της μια ίδια αγάπη ξαναγεννηθεί
 απόψε εδώ μαζί με εκείνη ολότελα ας καώ, την ραγισμένη μου καρδιά να γλιτώσω.. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!!

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Γράφοντας..




Πλησίασε και κοίτα στους καθρέφτες μου.. δες που εσένα πάλι αντιγράφουν.. μα ραγίζουν καρδιά μου.. ξεχύνονται τα κομμάτια στα ποτάμια και χάνονται.. ξεδιψώντας τα σκασμένα μου κύματα λίγο πριν στάξουν στο πάτωμα.. κολύμπησε αγάπη μου.. ακόμα και αν τη βαρέθηκες την ίδια παραλία.. ξάπλωσε πάνω της και άσε το κύμα μου να σε χαϊδέψει.. και τότε, έστω για μια φορά, γράψε στην άμμο πως μ’ αγαπάς!!