Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2007

Champions League... ακτινογραφία των κορυφαίων!





LIVERPOOL FC


Μersey out- siders...(?)


Ομάδα σύμβολο ενός κόσμου μοναδικού... Ο πιο πολυτραγουδισμένος σύλλογος του Βρετανικού ποδοσφαίρου! Η πολυνίκης αγγλική ομάδα του θεσμού. Μια φανέλα- μια ιστορία- ένας ύμνος για το καμάρι του Liverpool. Κανείς δεν ξέρει πότε αυτή η ομάδα θα κατακτήσει πρωτάθλημα στην Αγγλία. Και σίγουρα τα 18 χρόνια μακριά από τον θρόνο του κορυφαίου τίτλου στο Μεγάλο Νησί είναι πολλά... πάρα πολλά αν κανείς αναλογιστεί πως οι Άγγλοι μετρούν ουσιαστικά τους τίτλους των ομάδων τους από το 1992 και μετά, όταν το εγχώριο Πρωτάθλημα μετονομάστηκε σε Premier League! Το Champions League ωστόσο είναι ο θεσμός τους... δέος προκαλούν τα 5 Πρωταθλήματα Ευρώπης και ακόμα περισσότερο δέος προκαλεί το τραγούδι των φίλων της στα δύσκολα... You 'll never walk alone!!!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ η μεγάλη μετεγγραφή του Fernando Torres, το μεγαλείο της φανέλας, η έδρα της

- τα άκρα της στην μεσαία της γραμμή, η έλλειψη παίκτών με προσωπικότητα στην άμυνα πλην του Carragher

Πιθανότητες επιτυχίας : ++++



CHELSEA FC


The show must go on...!


Τα γκρίζα σύννεφα μαζεύτηκαν ξανά πάνω από το Chelsea Village και δεν επιτρέπουν σε κανένα στο δυτικό προάστιο του Λονδίνου να αισιοδοξεί για το μέλλον της ομάδας στο θεσμό... και για την ακρίβεια σε κανέναν από όσους η Chelsea συμμετέχει! Και όλα αυτά γιατί ο άνθρωπος με τον οποίο συνέδεσε την σύγχρονη ιστορία της δεν κάθεται πια στον πάγκο της... Ο αναμορφωτής της Jose Mourinho δεν είναι πλέον το μεγάλο αφεντικό αυτής της ομάδας που πλέον μοιάζει ακέφαλη. Μια ομάδα που θα αναζητήσει να καταπνίξει την απώλεια και να επουλώσει τις πληγές της με μόνο της στόχο την έμφυτή της δίψα για διάκριση... Μια δίψα για επιτυχία που εμφύσησε ο Πορτογάλος και που εύχομαι να ξέχασε να πάρει μαζί του φεύγοντας...!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ το καταπληκτικό ρόστερ της, ο κορυφαίος επιθετικός του κόσμου Didier Drogba, η εμπειρία, το πάθος για διάκριση

- η φυγή του Jose Mourinho, ο γελoίος αγνώστου ταυτότητος Avram Grant, η κακή ψυχολογία


Πιθανότητες επιτυχίας : +++



REAL MADRID CF


Της ταιριάζουν τα... στέμματα!


Είναι πάντα η βασίλισσα της Ευρώπης, όχι μόνο εξαιτίας των 9 Πρωταθλημάτων Ευρώπης που έχει στην κατοχή της, αλλά εξαιτίας του ονόματός της και μόνο... Φέτος η Real δείχνει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Επένδυσε άλλωστε 120 εκατομμύρια ευρώ για μετεγγραφές που της επιτρέπουν να κοιτάζει ψηλά και μόνο. Τα 5 χρόνια μακριά από τον τίτλο του κορυφαίου της Ευρώπης φαντάζουν πολλά για ένα σύλλογο που η ιστορία του προστάζει και δεν συγχωρεί... Ισόβια "κατάρα" της... το κυνήγι επιτυχίας. Και φέτος το όπλο της δείχνει γεμάτο...! Είναι άλλωστε καιρός να αποδείξει πως βρήκε το χαμμένο της στέμμα...!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ οι μεγάλες μετεγγραφές, το καλό ξεκίνημα στη χρονιά, το όνομά της και μόνο

- το δέσιμο της ομάδας αποτελεί ερωτηματικό, ερωτηματικο ο Σούστερ


Πιθανότητες επιτυχίας : +++



MILAN AC


Ξέρει... να διαξεύδει!


Μεγαλείο φανέλας, μεγαλείο συλλόγου... Τα λόγια μοιάζουν φτωχά για να περιγράψουν μια ομάδα- σύμβολο του Ιταλικού παδοσφαίρου, αλλά και του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού πάνθεον. Ο θεσμός του Champions League φαίνεται να της πηγαίνει όσο κανένας άλλος, καθώς μαζί με την Liverpool κρίνονται ως οι πιο επιτυχημένες ομάδες την τελευταία τριετία! Όλοι οι υποψήφιοι Πρωταθλητές Ευρώπης ξεκινούν πάντοτε με το desadvatage ο φωτεινός πίνακας του γηπέδου να έχει προδιαγεγραμμένο τον ένα φιναλίστ. Μilan vs...!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ μια φανέλα ασήκωτη, μια παράδοση αξιοζήλευτη, τον Kaka

- άλλος ένας χρόνος στις πλάτες τον παιχτών της, ο ανύπαρκτος Gilardino, o κορεσμός


Πιθανότητες επιτυχίας : +++++



BARCELONA FC


Η Καταλωνία στέλνει μήνυμα...!


Barcelona... η σημαία της Καταλανικής υπερηφάνειας και της διαφορετικότητας... Άλλωστε και η ίδια η ομάδα είναι τόσο διαφορετική από τις άλλες... mes que un club! Όχι απλά ένας σύλλογος, όχι απλά μια ποδοσφαιρική επιχείρηση, αλλά μια ιδεολογία, ένας λαός, μια... καθαρή φανέλα! Από όλες τις πλευρές! Και αγωνιστικά... αυτό που κάθε υγιής φίλαθλος χαίρεται να παρακολουθεί. Μια ονειρική ομάδα με παίχτες αστέρια που ξεδιπλώνουν στο γήπεδο το ταλέντο και την ποδοσφαιρική τους ιδιοφυΐα... Η "αρμάδα του Θεού" κάνει όνειρα... και όταν οι Καταλανοί ονειρεύονται, οι υπόλοιποι παρακαλούν να μην ξυπνήσουν...!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ η απόκτηση του δαιμόνιου Henry, τα κιλά μπάλας που ξέρουν οι ποδοσφαιριστές της

- ακόμα δεν καταφέρνει να πείσει, προβλήματα με τον Rjikard, αμυντική λειτουργία

Πιθανότητες επιτυχίας : +++++



MANCHESTER UNITED


Ένα θέατρο γεμάτο... όνειρα!


Η περσινή Πρωταθλήτρια Αγγλίας ονειρεύεται φέτος να απλώσει τα σκήπτρα της πάνω από την Γηραιά Ήπειρο... Η Man Utd φιλοδοξεί να κατακτήσει τα πάντα καθώς οι "μπέμπηδες" ζητούν απεγνωσμένα διάκριση. Το ταλέντο ξεχυλίζει και ο sir Alex στήνει σχέδια νίκης, απαλλαγμένος από το άγχος του μισητού Πορτογάλου Mourinho... που του κατέστρεφε την ψυχολογία. Με τον αέρα του Πρωταθλητή καλείται να επαναλάβει τις φανταστικές περσινές εμφανίσεις της ομάδας του, αν και ακόμα θα θυμάται την... πόρτα που έφαγε από τη Μilan, η οποία πέταξε για Αθήνα στη θέση των Άγγλων. Οι μνήμες από την εκπληκτική πορεία του 1999 πάντως είναι ακόμα νωπές...!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ πιο πλήρης από ποτέ, μονάδες σαν τον Cristiano Ronaldo, ομοιογένεια

- δεν πείθει ακόμη, έλλειψη δεύτερου αξιόλογου επιθετικού

Πιθανότητες επιτυχίας : +++



INTERNAZIONALE FC


Τα ίδια Παντελάκη μου...!


Και ξανά προς την... δόξα τραβά! Τα λόγια περιττεύουν για μια ομάδα γεννημένη να... χάνει! Νομίζεις πως το έχει στο DNA της αυτός ο σύλλογος να διαψεύδει τους πλέον αισιόδοξους nerazzuri, οι οποίοι κάθε χρόνο ελπίζουν σε κάτι καλύτερο... Η επιτυχία απέχει έτη φωτός από το Giuseppe Meazza, ίση απόσταση και από τη Μόσχα, την πόλη που θα διεξαχθεί ο φετινός τελικός. Το ρόστερ της αξιοζήλευτο, αλλά από μόνο του δεν είναι αρκετό... Ο Roberto Mancini χαίρει της άκρας εμπιστοσύνης του Προέδρου M. Μoratti και αυτό δεν τον πιέζει ιδιαίτερα να ψάξει τα αίτια της αδικαιολόγητης μετριότητας μιας τόσο ακριβής ομάδας!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ παίχτες παγκόσμιας κλάσης, τίποτα άλλο

- έναν ανύπαρκτο προπονητή, απίστευτη αστάθεια, απόντες λόγω τιμωρίας με Valencia, το γνωστό υπεραναπτυγμένο πνεύμα looser

Πιθανότητες επιτυχίας : +




Κανονιές... ταλέντου!


Η Arsenal φέτος θέλει να αποδείξει πως υπάρχει ζωή και μετά τον Henry στο Emirates και μάλιστα ελπιδοφόρα. Με μεσο όρο ηλικίας στα 22 χρόνια η λονδρέζικη ομάδα φέτος έχει κάνει το καλύτερο ξεκίνημα των τελευταίων χρόνων στο Πρωτάθκημα, σκορπίζοντας κύμα ελπίδας στους φίλους της. Χωρίς ιδιαίτερη ιστορία στο θεσμό (με εξαίρεση την παρουσία της στον τελικό του Παρισιού το 2006), φιλοδοξεί να φθάσει όσο ψηλότερα γίνεται, στηριζόμενη στο νεανικό θράσσος των παιχτών της, συνδιασμένο με την πείρα των παλαιότερων!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ άφθονο ταλέντο, η παρουσία του Wenger, καλό ξεκίνημα στη σεζόν

- η απώλεια του Henry, κακή παράδοση, υπέρμετρος ενθουσιασμός των μικρών


Πιθανότητες επιτυχίας : ++





Πτήση για... Μόσχα!


Ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης... Το πρόβλημα όμως με τους Ισπανούς είναι οι άσχημες μνήμες των αποτυχημένων τελικών του 2000 και 2001 και του περσινού αποκλεισμού από την Chelsea στην προημιτελική φάση της διοργάνωσης, κυριολεκτικά στο τελευταίο λεπτό! Αυτή τη χρονιά οι "νυχτερίδες" απογειώνονται για Μόσχα, ελπίζοντας να μην μείνουν από... καύσιμα σε κάποια άλλη πόλη της Ευρώπης, καθώς οι ενδιάμεσοι σταθμοί είναι πολλοί! Μοιραίο ή όχι, το Mestalla θα υποδεχτεί ξανά την Chelsea με όχι και τόσο καλές αναμνήσεις...!


ΥΠΕΡ & ΚΑΤΑ...

+ η παροικία ισπανών ταλαντούχων ποδοσφαιριστών, η "έδρα¨της, ο φέρελπις προπονητής της
- δεν πείθει για μεγάλα πράγματα, έλλειψη αξιόλογου αριστερού μπακ

Πιθανότητες επιτυχίας : ++

Rome was not built in one day... was just destroyed!

Μα καλά κανείς δεν κατάλαβε το λόγο που ο "Τσάρος" σούταρε τον..."λίγο" για τις φιλοδοξίες του Jose Mourinho? Αφού είχε έτοιμη τη... ρεζέρβα! Είχε ετοιμοπόλεμο τον κορυφαίο προπονητή στον κόσμο τα τελευταία χρόνια...! Τον Avram Grant (?)... Αυτόν τον εξαιρετικό τεχνικό που προκαλεί ρίγος στους αντίπαλους πάγκους για τις γνώσεις και τις ικανότητές του... Άλλωστε το site της ομάδας μας είχε πλέξει το εγκώμιο του top of the crops... μας είχε ενημερώσει για την μοναδική καριέρα του. Οι αριθμοί λένε όλη την αλήθεια! Ο εν λόγω κύριος όντας προπονητής της εθνικής Ισραήλ στον προκριματικό γύρο του World Cup κατάφερε να τερματίσει 3ος (!)... Μιλάμε για κατόρθωμα... αήττητος σου λέει ο καθόλου υποκινούμενος γραφιάς του σχετικού θέματος, στο http://www.chelseafc.com/, και αν δεν προκρίθηκε φταίει που στον ίδιο όμιλο βρίσκονταν η Γαλλία και η... Ελβετία ! Αυτός λοιπόν ο θαυματοποιός έκανε και πάλι τα μαγικά του, και μάλιστα στο ντεμπούτο του! Έχασε από τη Manchester United μόνο με 2-0!!! Αλλά μην βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα... Όπως ο ίδιος δήλωσε στην συνέντευξη τύπου μετά το τέλος του αγώνα, φταίει ο διαιτητής που έδωσε αυστηρή κόκκινη κάρτα στον John Obi Mikel, δεν είδε το αντικανονικό μαρκάρισμα του Rooney και κατακύρωσε γκολ εκπρόθεσμα (στο 90+)... αυτός ο "πληρωμένος" από τον Ferguson referee, o Mike Dean φταίει και μόνο. O ίδιος έστησε την ομάδα τέλεια και στατιστικά αποκλείεται να απέτυχε... μιλάμε άλλωστε για τον κορυφαίο... και είπε και άλλα looseρικά που καταδεικνύουν το ποιόν του λέγοντος... Πονάω να βλέπω την ομάδα που αγαπώ να καταστρέφεται και το μέλλον της να διαγράφεται τόσο σκοτεινό και αβέβαιο...! Τρελαίνομαι στην ιδέα πως αφήσαμε τον κατά γενική ομολογία ευφυέστερο τεχνικό του κόσμου για κάποιον που ακόμη και η μάνα του όταν τον βλέπει στην tv ρωτάει τη Ruslana (την γυναίκα που την προσέχει) : μωρέ που τον ξέρω τούτον εδώ? Θα μου πείτε θερίζει το Αλσχάιμερ... αλλά στοιχηματίζω πως ευκολότερο θα της ήταν να θυμηθεί τι έφαγε για πρωινό στις 16 Ιουλίου του 1923...! Ρώσε δεν ξέρω αν θυμάσαι το πανό που σου ανάρτησαν το 2003 οι φίλαθλοι της Chelsea μόλις ανέλαβες την διοίκηση της ομάδας! Σου είχαν γράψει λοιπόν: Rome was not built in one day...! Τη Ρώμη αυτή εσύ βέβαια κατάφερες να την χτίσεις και μάλιστα πιο γρήγορα από όσο κανείς μπορούσε να φανταστεί... την ίδια Ρώμη όμως πολύ φοβάμαι την γκρέμισες με την ίδια ευκολία μόλις σε μια μέρα...! Από σήμερα που απλά συνειδητοποιώ αρχίζω να σκέφτομαι όπως όλος ο κόσμος των "μπλε". Η ευγνωμοσύνη με το μίσος χωρίζονται από μια λεπτή κλωστή... και εσύ μόλις την έκοψες! Μάζεψέ τα λοιπόν, ή φέρτον πίσω...!

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Παρελθόν από την Chelsea ο Mourinho...!

Με μια σύντομη ανακοίνωση το επίσημο site του λονδρέζικου συλλόγου (http://www.chelseafc.com/) γνωστοποιεί ότι λύθηκε από κοινού σήμερα (δηλ. χθες) Τετάρτη, η συνεργασία του Πορτογάλου τεχνικού με την αγγλική ομάδα...! Η είδηση έσκασε σαν βόμβα στον ποδοσφαιρικό κόσμο, ενώ όλοι πλέον αναμένουμε επίσημες δηλώσεις και από τις δύο πλευρές.

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2007

Δηλώσεις Jose Mourinho...!


Σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του προπονητή της Chelsea στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας, οι παίχτες του οφείλουν να διατηρήσουν φιλοσοφία νικητή όπως και πέρυσι. Επίσης πρόσθεσε πως "δεν υπάρχει διαφορά στο να υπερασπίζεσαι έναν τίτλο και στο να τον διεκδικείς. Η κατάκτηση της Premiership είναι ένα σπουδαίο κατόρθωμα και μια εξαιρετική πρόκληση για μένα..."! Επίσης πρόσθεσε πως θεωρεί το τρόπαιο της Premier League ως ένα από τα σημαντικότερα τρόπαια που μπορεί να κατακτήσει ένας manager στην καριέρα του και συνέχισε λέγοντας "το πρωτάθλημα εδώ είναι άκρως ανταγωνιστικό και βελτιώνεται χρόνο με τον χρόνο... Συγγνώμη Ισπανοί και Ιταλοί, αλλά θεωρώ το αγγλικό ως το καλύτερο στον κόσμο". Στο περιθώριο της συνέντευξης του Πορτογάλου τεχνικού, ο προπονητής της Blackburn Rovers υποστήριξε πως τα ρεκόρ κάποτε λαμβάνουν τέλος, αναφερόμενος στο ρεκόρ των 66 παιχνιδιών χωρίς ήττα της Chelsea στο Stamford Bridge, αισιοδοξώντας πως η ομάδα του θα είναι αυτή που θα σπάσει το αήττητο των "μπλε"...!

The show must go on...!


Όταν ο πατέρας του τον συνέστησε στις ακαδημίες της West Ham και ενώ εκείνος διέπρεπε με την φανέλα των "σφυριών" δεν είχε ποτέ φανταστεί ότι ο γιος του, το επαρχιωτόπουλο από το Romford της Αγγλίας, θα έφθανε στο ανώτατο επίπεδο σε παγκόσμια κλίμακα. Ίσως γιατί σπάνια το αντίγραφο ξεπερνά σε ποιότητα το πρωτότυπο. Μεγάλος μύθος όπως αποδείχτηκε! Η αλήθεια είναι βέβαια πως τα χρόνια που πέρασε στους ''Hammers'' δεν ήταν και τα καλύτερα για τον Άγγλο διεθνή. Τα προβλήματα με τους εκάστοτε προπονητές της ομάδας, αλλά πάνω από όλα με την εξέδρα ήταν κατασταλτικοί παράγοντες που δεν επέτρεψαν στον Frank John Lampard Junior να αναδείξει το αναμφισβήτητα τεράστιο ταλέντο του. Ο δανεισμός του στη Swansea άλλωστε έκανε πολλούς να σκεφτούν ότι πολύ απλά δεν μπορούσε να αντέξει το βάρος του ονόματός του. Ο K. Bates ήταν από τους λίγους που δεν το ενστερνίστηκε αυτό και έτσι η γενική του μετριότητα φάνηκε να λαμβάνει τέλος με την μετεγγραφή του σε μια εκ των μισητών συμπολιτισσών, στην Chelsea του Claudio Ranieri, το 2001. Και όντως από εκείνη τη στιγμή ο αγαπημένος Franky της "μπλε" εξέδρας δεν κοίταξε πίσω! Η ουσιαστική και πιο καθοριστική ωστόσο συγκυρία της ποδοσφαιρικής του έκρηξης, υπήρξε ο ερχομός του Πορτογάλου μεταφραστή από τοSetubal, του "πολύ" Jose Mourinho. Ο νέος τεχνικός των "δυτικολονδρέζων" από την πρώτη στιγμή έστησε τη νέα -ονειρική- του ομάδα με άξονα τον εξαιρετικό άγγλο μέσο, από τα πόδια του οποίου ξεκινούσε κάθε "φαρμακερή" αντεπίθεση των "μπλε". Η ηγετική του ικανότητα, η εξαιρετική φυσική του κατάσταση, η γρήγορη σκέψη και εκτέλεση, αλλά και η θαυμάσια τεχνική του (σπάνιο φαινόμενο για βρετανό ποδοσφαιριστή), τον κατέστησαν "άρχοντα" της μεσαίας γραμμής της καλοστημένης μηχανής της Chelsea. Η σύζευξή του με τον διεθνή γάλλο Claude Makelele υπήρξε καθοριστική για την αποδοτικότητά του που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο την χρονιά 2004- 05, οπότε και στέφθηκε πρωταθλητής Αγγλίας για πρώτη φορά στην καριέρα του, ενώ παράλληλα βραβεύτηκε με τον τίτλο του καλύτερου παίχτη της Premiership, γεγονός που εκτίναξε την τιμή του στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο στα ύψη. Την επόμενη κιόλας χρονιά, ο media- friendly Jose Mourinho τον ανακύρηξε δημόσια ως τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στον κόσμο, καλύτερο ακόμη και από τον βραζιλιάνο super star της Barcelona, Ronaldinho, που συγκέντρωνε τα φώτα της δημοσιότητας εκείνη την περίοδο. Πολλοί τον έκριναν αυστηρά γι΄ αυτόν τον χαρακτηρισμό, άλλοι πάλι απλώς αρκούνταν στο ουσιαστικό παιχνίδι του Άγγλου διεθνή, εν αντιθέση πολλές φορές με το αντίστοιχο του Βραζιλιάνου μεσοεπιθετικού. Οι επόμενες δύο χρονιές τον βρήκαν πρωταθλητή για δεύτερη συνεχή φορά την περίοδο 2005- 06 και κυπελλούχο Αγγλίας την επομένη (2006- 07). Με όχι εξίσου εντυπωσιακές, (όπως το 2004- 05), αλλά γεμάτες ποιότητα και ουσία χρονιές συνέχισε την ηγετική του παρουσία στην μεσαία γραμμή των "λιονταριών", καθιστώντας μάλιστα τον εαυτό του πρώτο και δεύτερο σκόρερ της ομάδας του αντίστοιχα, για κάθεα γωνιστική περίοδο. Και μετά το απόλυτο κενό...! Αρχικά υπήρξαν φήμες για επικείμενη μετεγγραφή του σε ομάδα της Ιταλίας & συγκεκριμένα στην "Μεγάλη Κυρία" του Campionato. Φήμες που πολύ γρήγορα διαψέυστηκαν από την διοίκηση και τον ίδιο τον παίχτη, καθώς ήδη το κλίμα πάνω από το Chelsea Village ήταν βαρύ. Και ενώ τα γκρίζα ή για την ακρίβεια τα "bianconeri" σύννεφα πάνω από τον σύλλογο της Fulham Road SW6 φάνηκαν να διαλύονται, η πολυσυζητημένη αναπροσαρμογή του συμβολαίου του Frank Lampard συνεχώς αναβαλόταν. Και πάλι όμως τότε ο ποδοσφαιριστής αυτοπροσώπως καθησύχασε τους φιλάθλους των "μπλε", υπόσχοντάς τους παραμονή του στο Λονδίνο. Αντιθέτως, οι σειρήνες της μεταγραφολογίας δεν κόπασαν και το άγχος των "Pensioners" επίσης. Το τέλος ήταν μάλλον κοντά...! Ξημερώματα στην αγγλική πρωτεύουσα και οι φήμες για ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ διοίκησης και παίχτη δεν άργησαν να εξαπλωθούν και να σκάσουν σαν βόμβα στον ευρωπαϊκό τύπο. 180.000 ευρώ την εβδομάδα (αν τα δημοσιεύματα αληθεύουν) δεν ήταν αρκετά για να καλύψουν τις φιλοδοξίες του F. L., ο οποίος έχει δικαίωμα εξαγοράς του συμβολαίου του με την Chelsea διαρκείας 2 επιπλέον ετών. Τα υπόλοιπα γνωστά... και πάλι επίσημη διάψευση του manager του παίχτη και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται...! Κανείς δεν γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί τελικά, ακόμα και τώρα που όλα μοιάζουν να έχουν ηρεμήσει... Αν οι δρόμοι των Chelsea και Frank Lampard χωρίσουν εδώ, ή αν ο τελευταίος τιμήσει το υπόλοιπο του συμβολαίου του, που τον δεσμεύει (έστω ανεμικά) με την ομάδα που τον ανέδειξε και που, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, αγαπά...! Όποια πάντως και αν είναι η κατάληξη, ο αγαπημένος "Franky" των μπλε κερκίδας θα παραμείνει στις καρδιές και τις μνήμες όλων αυτών που αγαπάμε τούτο το σύλλογο, γιατί ακόμη και αν δεν υπήρξε ποτέ γέννημα- θρέμμα δυτικολονδρέζος, οι σημαίες παραμένουν στον ιστό τους, είτε αυτές στέκουν ψηλά, είτε μεσίστιες, απλά για να κυματίζουν... και στους ρομαντικούς του αθλήματος να θυμίζουν...!!!
The show must go on!!!